IgE sp. F27 - wołowina

Ilościowe oznaczenie w surowicy in vitro, w oparciu o ekstrakt mięsa wołowego, przeciwciał  IgE specyficznych dla alergenów mięsa wołowego, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Uważa się, że wołowina – mięso bydła domowego (Bos taurus) powoduje największy odsetek uczuleń na alergeny mięsa czerwonego ssaków hodowlanych (wśród drobiu liderem jest mięso kury). Jednakże, w porównaniu z innymi alergiami pokarmowymi, alergia na wołowinę jest dość rzadka: u dzieci (większy odsetek alergii) i u dorosłych (alergie rzadsze niż u dzieci). Najczęściej zgłaszana jest w krajach europejskich. Wśród dzieci uczulonych na mleko krowie, poziom uczulenia na wołowinę dochodzi do 20%, a wg niektórych autorów znacznie ten procent przekracza. U osób uczulonych, spożycie wołowiny może wywołać objawy alergiczne, takie jak: objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty); pokrzywkę, anafilaksję o różnym nasileniu; zaostrzenie astmy;  objawy miejscowe, jak obrzęk naczynioruchowy.  Czas wystąpienia reakcji alergicznych na wołowinę waha się od  0,5 godz. (minimum) do 48 godz. Alergenność wołowiny zmniejsza się poprzez obróbkę cieplną, ogrzewanie przemysłowe, liofilizację i homogenizację. Głównymi scharakteryzowanymi alergenami molekularnymi  wołowiny są:  albumina surowicy bydlęcej, BSA (Bos d 6); immunoglobulina bydlęca (Bos d 7) oraz niebiałkowy alergen: galaktozo-alfa-1,3-galaktoza (α-gal). Alergen Bos d 6 występujący w mięśniach i mleku ssaków jest odpowiedzialny za objawy alergii pokarmowej na mięso wołowe i mleko.  Występując  w mięsie, mleku, surowicy i sierści bydła posiada swoje odpowiedniki w mięsie, surowicy etc.  innych gatunków zwierząt hodowlanych (np. Sus s 1 wieprzowiny),  co może prowadzić do krzyżowych alergii pokarmowych oraz do miejscowego zespołu alergii jamy ustnej OAS (ang. oral allergy syndrome) i astmy,  w przypadku zawodowej ekspozycji na alergeny drogą wziewną lub kontakt ze skórą. Osoby uczulone na wołowinę (głównie Bos d 6) powinny unikać surowego mięsa wołowego/cielęcego  i mleka krowiego oraz kontaktu ze zwierzętami domowymi -  możliwe reakcje krzyżowe z Fel d 2 kota i  Can f 3 psa. Alergia na α-gal może prowadzić do reakcji skórnych lub anafilaksji, objawów ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, wymioty i biegunka) lub utrzymującego się i silnego bólu brzucha. Objawy pojawiają się zwykle z opóźnieniem (3–5 godzin po spożyciu wołowiny).  Osobom z alergią na α-gal zaleca się unikanie wszelkich form czerwonego mięsa.  Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W raporcie wyniku podana jest półilościowa skala RAST/EAST ułatwiająca ocenę ryzyka alergii skorelowanego z uzyskaną wartością liczbową. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów  mięsa wołowego  F27 (f27).